Heel toevallig kwam ik, toen ik op zoek was naar iets anders, mijn oude praatpop tegen. Ik was vergeten dat ik die nog had, dus het was wel erg leuk dat ik haar weer tegen kwam. De pop zelf doet het niet meer en ziet er niet echt fris en fruitig uit. Het haar is een grote bos vlastouw en de kleding is al jaren zoek. Alleen de originele schoentjes moet ik nog ergens hebben liggen.Er staat een merkje op haar rug; “Lamp pavia” made in Italy.
Mijn praatpop had een knopje op haar buik en als je daar op drukte zong ze een liedje of begon ze te praten. Je moest natuurlijk wel een soort van grammofoonplaatje achter in haar rug doen en een batterij want anders gebeurde er niks. Een liedje kan ik me nog herinneren, dat was “Ik kom uit verre landen”. Het liedje klonk ook echt als een grammofoonplaat met ruis. Mijn nichtje had toevallig ook een praatpop en die had, vond ik, veel mooiere liedjes! Ik weet nog goed dat ik daar een beetje jaloers op was.
Ik heb hier nog drie van die grammofoonplaatjes liggen en ik ben eigenlijk wel heel nieuwsgierig wat er op staat. Jammer dat mijn pop kapot is. Het gekleurde grammofoonplaatje is volgens mij van een veel later tijdstip dan de zwarte plaatjes. Het zou zomaar kunnen dat het gekleurde grammofoonplaatje bij de praatpop van mijn zusje hoorde. Die pop van haar was veel nieuwer dan die van mij en ook veel groter. Achja, wie het kleine niet eert is het grote niet weerd toch?
Mocht mijn pop ooit nog gemaakt worden dan laat ik meteen weten wat er op die drie grammofoonplaatjes staat!
Toen ik nog op de lagere school zat hadden we om de zoveel tijd weer een nieuwe rage. Ik weet niet hoeveel spelletjes en dingetjes ik daar in die zes jaar gedaan heb maar het is teveel om op te noemen. Hinkelen, touwtje springen, elastieken, “de jongens op de meisjes”, knikkeren, smurfensnot, kneedgum, van dat groene slijm, balletjes uit inktvullingen sparen, gummetjes en balpennen met een geurtje, ballen tegen de muur, “een-twee-drie koekoek”, hoepelen, enz.. En steeds na een tijdje kwam er weer iets anders waar we dan opnieuw fanatiek aan mee deden.
Voor de verandering een blogje over monchhichi aapjes. Die blijven, net als de luciferpoppetjes, toch mijn favoriet. En elke keer ontdek ik weer nieuwe dingen over deze aapjes. Aangezien er een hoop mensen zijn die ook monchhichi’s verzamelen leek het me leuk om er voor de derde keer een schrijfseltje aan te wijden.
